Borgerhoff & Lamberigts gebruikt cookies om uw surfervaring beter te maken.
Akkoord

Waar ben je naar op zoek?

Zo donker buiten

Marnix Peeters

Afscheid van een moeder met alzheimer

Zo donker buiten is Marnix Peeters’ reconstructie van zijn moeders leven, haar laatste maanden en haar overlijden.

Zij was bescheiden, was van mening dat het beste leven zich in de schaduw afspeelt. Je doet wat je moet doen en wanneer je verdwijnt, is het alsof je er nooit bent geweest, het leven is een voorbereiding op schim zijn. In die zin paste alzheimer wel bij haar: na de diagnose die zij al jarenlang vreesde, doolde zij steeds meer rond in de stille nevel die haar ging omgeven.

De schrijver poogt zich te herinneren hoe zij was voor de ziekte. Het zijn pogingen die eindigen in duisternis. Maar misschien is dat wat rouwen is: graven naar voorbij het verdriet. Langzaam het goede, aangename vroeger blootleggen en opnieuw kleuren ontwaren in een donkere herinnering.

Eerlijk, onverbloemd en geschreven met gevoel, Zo donker buiten is Marnix Peeters’ requiem, een ode van een zoon aan zijn moeder.

Blader in het boek
€ 22,99
Levertijd: binnen 1 of 2 werkdagen in huis
Wanneer je van maandag tot vrijdag voor 22u besteld, wordt doorgaans de volgende dag geleverd. We doen onze uiterste om deze termijn te garanderen. We werken hiervoor met externe partners. Tijdens feestdagen en in sommige gevallen kan het zijn dat de bezorging vertraging oploopt.
Tijdelijke zomeractie op alle titels: geef de kortingscode 'vacay' in en ontvang 10% korting
Gratis verzonden

thema

Literatuur

pag.

104

uitgave

22/02/2019

materiaal

hardcover met blindpreeg

formaat

130 x 200 mm

status

Op voorraad

ISBN

9789089319791

"Kwetsbaar boek van de literaire rebel"

de auteur

Marnix Peeters

Zo donker buiten

Nog geen reviews


06/02/2019
Marnix Peeters op zijn best. Eerlijk en open over zijn moeder, die hij mist. Iedereen verliest zijn ouders. Dit is heel mooi verteld.

10/02/2019
Zo mooi gebracht ..zoals al de boeken van Marnix .Peeters , deze heeft toch wel iets heel apart ..lief ,ontroerend ...

20/02/2019
Marnix zoals hem al altijd ervaren 'straight to the point'. Pakkende maar heldere beleving neergepend !

22/02/2019
Mooi boek. Simpel geschreven en te snappen. Mooi voor mij. Ik las je artikel in de krant en was verkocht. Dit boek wil ik lezen. Zeer boeiend en aan grijpend.. Een mens staat niet stil met de gedachte ik word mogelijk ook zo. Hopelijk zijn er dan toch een paar goed mensen om me heen en mijn wereldje een beetje kunnen begrijpen. Dankjewel voor die mooie boek en nog veel sterkte toe gewenst. Christa

24/02/2019
Mijn moeder had ook alzheimer, ondertussen al 9 jaar geleden. Daardoor was ik meteen mee in het verhaal, zo herkenbaar! Bedankt hiervoor, tot tranen toe bewogen, alhoewel ik soms ook moest glimlachen, zo mooi geschreven! Een boek dat iedereen zou moeten lezen, ik ga het zeker doen. Nogmaals bedankt om dit te delen.

25/04/2019
Zo donker buiten... Maar misschien ook binnenin. Wie zal het zeggen? Niet die mensen die te kampen hebben met Alzheimer. Maar ook niet de dokters.
Men spreekt over het K-monster als het over kanker gaat, maar dat is een ziekte waar je tegen kan vechten. Sommigen winnen, enkele verliezen. Daarentegen is het met dementie of de ziekte van Alzheimer een verloren zaak. Je kan alleen bergafwaarts gaan. Momenteel bestaat er nog geen medicatie dat het kan genezen. In beginfase kan men het nog afremmen, maar daar is alles mee gezegd.
Net zoals de auteur heb ik niet alleen mijn moeder, maar ook mijn grootmoeder en mijn tante aan deze donkere demon moeten ten onder zien gaan. En net zoals hij beschrijft in zijn boek kan je achteraf de jaren dat ze nog gezond waren heel moeilijk herinneren. Precies of ze alleen bestaan heeft met Alzheimer.
Marnix Peeters schrijft een heel integer beeld van zijn moeder neer, terwijl dit hem immens veel verdriet heeft gedaan om haar zien af te glijden in haar duisternis.
Iedereen die iemand verloren heeft aan Alzheimer zal de anekdotes herkennen want ofwel zijn het actieve, ofwel passieve patiënten maar één ding hebben ze gemeen... Er komt een punt waar herkenning niet meer mogelijk is voor hen. En dat doet het meeste pijn bij diegene die toekijkt.
Zo donker buiten is niet alleen de aftakeling maar ook de mooie momenten die de auteur aan zijn moeder herinnert. En moest ze van elders toekijken op hetgeen hij neergeschreven heeft zou ze zeker trots geweest zijn... Ja, zelfs zij.