Borgerhoff & Lamberigts gebruikt cookies om uw surfervaring beter te maken.
Akkoord

Waar ben je naar op zoek?

Survivaltips nodig bij het opvoeden? 6 mind games voor moeilijke eters

Isabel Boons houdt van haar kinderen. Maar ook van haar onthaalmoeder, schooldagen en bedtijd. En van avondjes uit met vriendinnen, date night en me-time. In haar boek 'Van gin tot pap' bedenkt ze hilarische oplossingen voor het opvoeden van kleine monsters, zoals zes mind games om kieskeurige koters te misleiden. Ze stelde immers vast dat haar kinderen rond de leeftijd van 15 maanden de beslissing namen om NIETS meer te eten. 

Mijn kind groenten laten eten, is zoals wanneer ik erin slaag om het rietje in een Capri-Sun te duwen.

Kieskeurige onzin, constante rotzooi en gespannen onderhandelingen a.k.a. eten met kids. Niets is erger voor je zelfvertrouwen dan koken voor kinderen. Je staat meer dan een uur te zwoegen in de keuken om een gezonde en lekkere maaltijd voor je gezin te bereiden, om vervolgens iedereen aan tafel te laten huilen. Ze gaan liever hongerig naar bed dan hun leven te riskeren voor wat ik voor hun neus zet. Bovendien is vooral het avondeten verschrikkelijk onattent, want net op dat moment verliezen mijn kinderen hun verstand. Vermeldde ik al hoe tijdrovend het is? Gaande van “wat gaan we eten” tot boodschappen doen, koken en opruimen. En enig idee hoelang het duurt om een vierjarige en tweejarige vijf happen te laten eten? Om over het eindeloze gezeur, vragen en zooitje achteraf nog maar te zwijgen. Daartegenover staat uiteraard ook de voldoening die het schenkt om die little rascals heel af en toe écht te zien eten. Deze zes mind games zijn misschien niet zo koosjer, maar dat ben ik ook niet nadat mijn kinderen voor de zoveelste keer mijn kwaliteiten als chef compleet tenietdoen.

6 mind games voor moeilijke eters

Meten is eten
Gebruik nooit de afgezaagde zin: ‘Deze wortels zijn goed voor je.’ Ga eerder voor: ‘Wortels zorgen voor een beter zicht waardoor je net als een superheld alle boeven van een afstand zal kunnen zien.’ Wat ook goed werkt, is je kind tegen de muur plaatsen en hem of haar meten. Een ruwe schatting met je hand is voldoende. Meet hen na de maaltijd opnieuw en laat ze op wonderlijke wijze groeien. Niet overdrijven is hier de boodschap.
Zielige bloemkool
Eet jouw belhamel enkel aardappel en worst en laat hij de bloemkool links liggen? Vertel hem dan dat de bloemkool zijn vriendjes zal missen in de buik. Bovendien krijgen de aardappelen en de worst de kans om een grote glijbaan naar de buik te nemen. De bloemkool mag dus niet de glijbaan af zolang hij in het bord blijft liggen… zo zielig!
Jij zegt vis, ik zeg kip
Taal vormt onze gedachten en ik ontdekte dat bepaalde woorden ervoor zorgden dat ze sneller geneigd waren om iets te proeven. Magische soep, superkracht-ananas of tover-tomaatjes doen het bijvoorbeeld goed. Lusten ze geen vis? Neem hun bord weg, blijf even in de keuken, kom terug en zeg dat het kip is. Vergeet niet het bord wat te herschikken en de vis nog wat meer aan te kleuren. Het lukt niet altijd, en zeker niet bij oudere kinderen, maar het is het proberen waard.
Concurrentie als motivatie
Daag broer en zus uit om zo snel mogelijk hun bord leeg te eten. Of haal er de buurjongen bij die van alles één keertje proeft waardoor hij zoveel groter wordt. Concurrentie is een goede motivator en niet enkel op gebied van eten.
Do not touch my food
Omgekeerde psychologie: als je zegt dat iets niet mag, is het verschrikkelijk uitdagend om het net wel te doen. Hoe zijn we zelf?! Plaats een bord voor jouw moeilijke eter en zeg dat hij eraf moet blijven, omdat het jouw bord is. Doe daarna iets anders en keer je rug. Wedden dat er enkele happen weg zijn als je je weer omdraait. Blijf dat vooral herhalen en doe steeds alsof je het zelf gaat opeten.

Van gin tot pap: de ultieme survivalgids voor het opvoeden van kleine monsters

Wij winden er geen doekjes om: het ouderschap is verre van evident. 'Van gin tot pap' bewandelt ongepaste paden en bedenkt hilarische oplossingen voor het opvoeden van kleine monsters. Als mama van Laurette (4) en Henri (2) weet auteur Isabel Boons beter dan wie ook hoe moeilijk de omschakeling van gin naar pap kan zijn.
Ontdek 'Van gin tot pap'

Anderen kochten ook